ARENA

Hoi, ik ben Arena Fidaia van Djiproh. Ik ben geboren in Biddinghuizen op 2 december 1995. Mijn moeder is Manusia's Geger Fidaia en mijn vader is Sorata Elliot. Mijn nest bestond uit 5 teefjes, waarvan 1 teefje doodgeboren is. Wij waren allemaal black and tan behalve het doodgeboren teefje zij was ruby.

Toen ik acht weken oud was ben ik in mijn oog geslagen door onze poes Seop. Gelijk is mijn vrouwtje met mij naar Utrecht gegaan en daar kreeg ik gelijk druppels en zalf om mijn oogje te behouden. Een kattennagel is niet erg bevorderlijk voor puppy-oogjes. Gelukkig na een week zalven en druppelen om de twee uur dag en nacht bleef toch mijn oogje behouden.

Met negen maanden ben ik weer naar Utrecht geweest en daar werd een harttest afgenomen van mij, echter was de uitslag niet zo positief want ik had een piep klein gaatje in mijn linker hartklep, dus ik mocht geen kindjes krijgen.  Na deze uitslag kreeg ik wel iedere dag van mijn vrouwtje na het eten lekkere snoepjes. Ze noemt het TAURINE en ze zegt dat dit goed is voor mijn hart en mijn ogen,  het zal wel want ik leef nog steeds en ben op 2 december j.l. al 10 jaar geworden. Mijn hart is volgens de dierenarts Gerard van Helden nog heel duidelijk en een ruisje is amper te horen.

Mijn vrouwtje heeft mij dan ook vrij vroeg laten steriliseren.

Toen ik zes jaar was kreeg ik een hersenuitval, dit was geen pretje. Ik liep constant rondjes en kon mijn hoofdje niet een andere kant opkrijgen. Ook reageerde ik nergens op volgens mijn vrouwtje. De oude dierenarts dacht dat het een epilepsie aanval was maar dat was het dus niet. Voor controle zijn wij naar Wageningen geweest en daar bleek dat ik een uitval had gehad in mijn hersenstam.  Ik heb zes weken boven in het donker gelegen en knapte zienderogen weer op.

Twee jaar later kreeg ik een vistel in mijn geraakte oogje en deze knapte open maar trok niet meer weg dus nu ben ik blind aan 1 oogje (gelukkig het al beschadigde oogje en niet mijn goede oog). Dr. Gutteling kon niets meer voor mij doen en ik moest er maar mee leren leven. Uiteraard gaat dat heel goed, ik heb alleen wat moeite met op afstand kijken.

Zoals jullie hebben gelezen heeft het vrouwtje heel wat met mij meegemaakt, ik ben dan ook het zorgen kindje van de familie. Ik hoop dat jullie met plezier mijn verhaal hebben gelezen.

Op 9 april 2009 is onze Arena overleden. Zij is heel zacht ingeslapen, ze lag nog lekker te knorren tijdens het slaapprikje.

Arena Fidaia van Djiproh